Architektura islamu zaczyna się gdzieś około roku 700 naszej ery i rozwijana jest od architektonicznych form starożytnego środkowego-wschodu, lecz rozwijała elementy dopasowane do religijnych czy społecznych potrzeb społeczeństwa. Przypadki można znaleźć na środkowym wschodzie, północnej afryce oraz Hiszpanii, które stały się znaczącymi stylistyczni wpływami an architekturę europy w okresie średniowiecza. Na najstarszym kontynencie w okresie średniowiecza budynki często nie były dostosowane do indywidualnych potrzeb, a architekt był nieznany. Podczas tego okresu formowane były bractwa, gdzie zrzeszali się rzemieślnicy w których dokonywano handlu i spisywano kontrakty, szczególnie jeśli chodzi i kościelne budynki. Architektem przeważnie był główny budowlaniec, za wyjątkiem przypadku, gdy był nim ksiądz. Z czasem kompletność budynków oraz ilość ich typów zwiększyła się. Zaczęto budować budynki publiczne oraz drogi czy mosty.