Z nastaniem czasu renesansu zaczęto bardziej patrzeć na indywidualne potrzeby człowieka niż na religie i w związku z dynamicznym rozwojem nauki rozpoczął się nowy rozdział w architekturze. Nie było lini oddzielającej artystę, architekta i inżyniera. Wraz z rosnącą wiedzą o nauce i rozwojowi inżynierii materiałowej architektura i inżynieria zaczęło się rozchodzić i architektura zaczęła się skupiać bardziej na estetycznej części budynku. Był to tak czas rozwoju architektów dżentelmenów którzy przeważnie rozmawiali z klientami i koncentrowali się na wizualnych odczuciach przeważnie wyciąganych z historycznych typów. W tym czasie została założona pierwsza szkoła dla architektów. W międzyczasie rewolucja przemysłowa otworzyła dzwi dla masowej konsumpcji oraz produkcji. Estetyka stała się kryterium średniej klasy i wraz z coraz bardziej rozszerzającym się rzemiosłem stała się coraz tańsza. Nawet domy mieszkalne zaczęły już być projektowane przez architektów.